Γελώντας δυνατά (με τα χάλια μας)
![](https://amagi.gr/sites/default/files/styles/large/public/field/image/cover0.jpg?itok=sq2aOnG9)
Όταν θα διαβάζετε το graphic novel του Βασίλη Παπαθεοδώρου «Μα γιατί μού φταίνε όλα;! (Το βιβλίο της γκρίνιας)» θα λέτε συχνά από μέσα σας πως πρόκειται για ό,τι πιο αστείο έπεσε στα χέρια σας από την εποχή, ίσως, του «Τρεις σε μια βάρκα (Χωρίς να υπολογίσουμε τον σκύλο)». Συμπτωματικά, και τα δύο έχουν και υπότιτλο σε παρένθεση.
Ο συγγραφέας του είναι πολύ γνωστός από την πολύχρονη ενασχόλησή του με την παιδική λογοτεχνία: πολύπειρος στο είδος και με πολλές διακρίσεις. Αυτό εδώ όμως είναι κάτι άλλο, μία νέα πρόκληση για τη συγγραφική του καριέρα ―όπως λέει και ο ίδιος―, και, κατά τη γνώμη μας, πέρα για πέρα επιτυχημένη. Τα μικρά, στακάτα και ατακαδόρικα κείμενα, γραμμένα με ενάργεια, ολοκληρωμένη άποψη, πίκρα, βεβαιότητα, κυνισμό, απορία, σηκωμένα χέρια και, βέβαια, με (γουντιαλενικό, αλλά στον κύβο) χιούμορ (και με ειρωνεία ― πολλή ειρωνεία), που συνοδεύονται από τα λεπτοδουλεμένα σκίτσα του εξαιρετικού κομίστα Tasmar (κατά κόσμον Τάσος Μαραγκός), συγκροτούν πράγματι ένα graphic novel, καθώς παρακολουθούν την αποσπασματική ζωή του ήρωα σε όλες της τις φάσεις: δεν υπάρχει κάποια ιστορία εδώ ― υπάρχει όμως αφήγηση (η αφήγηση της ζωής μας, της καθημερινότητάς μας), που σπάει σε πολλά μικρά, δισέλιδα ή τρισέλιδα, κεφάλαια: «Ελληνικό φρόνημα», «Τι είναι ο άνθρωπος χωρίς FB; Ένα τίποτα», «Μανία με το fitness», «Ελληνικό καλοκαίρι φορέβα», «Τελικά μεγαλώνεις όταν…» κλπ. κλπ.
Συνιστάται για ανάγνωση όλες τις ώρες ― αλλά θα φανεί πολύ αποτελεσματικό αν το έχει κανείς μαζί του σε ουρές, περιμένοντας το μετρό, μπροστά από ένα γκισέ κλπ.: είναι παυσίλυπο.
Πολύ όμορφα φτιαγμένη η έκδοση, με έξυπνη και λειτουργική διχρωμία. Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη.